Funkcja

GRECJA JAKIEJ NIE ZNACIE cd.

Foto.: L.G.

Zmrok zawisł nad Heraklionem. Rozgrzane powietrze opadło na dachy kaskadowych, białych budynków z tarasami. Uliczny ruch złagodniał a morze, widziane z 5 piętra zastygło i nabrało granatowej głębi. Zmrok  kładł się cieniem i tajemnicą spowijał wąskie herakliońskie uliczki.

Grecja Kreta Heraklion podróż Travel wakacje

W takiej atmosferze, kawiarniana przestrzeń, która przykuła moją uwagę, gdy z wysokiego apartamentowca  obserwowałam okolicę, zaczęła zapełniać się sylwetkami niepozornych, młodych ludźmi.

Siadali w kręgu, przy stolikach, na owych, różnorodnych w kształtach, formie i kolorach, krzesłach. Słychać było fragmenty urywanych zdań.  Dyskusja toczyła się w sposób harmonijny. Wszyscy uczestnicy, słuchali prelegenta uważnie i ze skupieniem. Potem, mówca oddawał głos innym. Ktoś w międzyczasie, prostował plakaty, ktoś inny palił papierosa, coś notował, czyjś pies przebiegał między krzesełkami i fotelami. Takie spotkania odbywały się mniej więcej,  co drugi wieczór a w piątki, po zachodzie słońca przybywała tu chyba cała intelektualna cyganeria z Heraklionu.

Wtedy, gwar ich rozmów, unosił się nad miastem, aż do rana, przy dźwiękach różnorodnej, nieprzypadkowej muzyki hip-hopowej, punk-rockowej itp., z bardzo emocjonalnym wokalem, pełnym żalu i nieuchwytnej nostalgii. Evangelismos, bo o tym tutaj mowa, to miejscowy, kreteński anarchistyczny squat, przeciwstawiający się uciskowi i niesprawiedliwości społecznej w Grecji – wykupowaniu pod korporacyjne inwestycje olbrzymich obszarów ziemskich, rozwojowi patoturystyki, prześladowaniu uchodźców i wykorzystywaniu ich, jako taniej siły roboczej, krwawej kolonizacji ludności palestyńskiej. Można domyślać się, że wielu Palestyńczyków emigruje właśnie na wyspy greckie. Aktywiści z Evangelismos, głoszą antyfaszystowskie, antykapitalistyczne, oraz antypatriarchalne hasła. Mówią o prawdziwej ewangelizacji, czyli opiekuńczej postawie wobec słabszego, prześladowanego, innego, bezbronnego.

Uważają oni, że w religiach, tkwi źródło podziałów i nietolerancji. Sprzeciwiają się władzy (obecnie skrajnej prawicy jaką jest Narodowa Demokracja, jak również faszystom ze „Złotego Świtu”), która, jak już wspomniałam,  m.in. w Heraklionie, wspiera korporacyjne businessy, kosztem zubożenia mieszkańców i degradacji środowiska naturalnego. W Evangelismos, negowane są zasady kapitalistycznego wyzysku społecznego, udzielane jest wsparcia i schronienia najsłabszym, w tym prześladowanym uchodźcom z Afryki, którzy uciekając przed śmiercią, trafiają na greckie wyspy.  Niestety, sytuację tę pogłębia fakt ekonomicznego kryzysu w tym kraju. Stąd wrogość, prześladowania przez władze, przy jednoczesnym wykorzystywaniu przez lokalne businessy, uchodźczej, taniej siły roboczej.  Jak wiadomo, w szczególnie trudnej sytuacji znajdują się najsłabsi z najsłabszych, czyli kobiety i dzieci…

Kilka przykładowych wpisów Źródło: https://en.squat.net/2024/04/15/heraklion-evagelismos-squat-threatened-with-new-eviction/

Evangelismos, ratuje życie wielu osobom, które znalazły się na granicy ubóstwa, czy też, padły ofiarą gwałtów i pobić. Co więcej, prowadzi spotkania uświadamiające na tematy realnych zagrożeń i problemów społecznych.
Jednak miejscowe władze, „chcąc zamknąć im usta”, w porozumieniu z uniwersytetami w Atenach i na Krecie, planują siłowe przejęcie, ich siedziby, do której mają prawo przez fakt zasiedzenia, od 22 lat. Squat, mieści się w starym, okazałym (wręcz monumentalnym) poszpitalnym budynku przy ul. Θεοτοκοπούλου 18, w Heraklionie.
Z informacji, które przykuły moją uwagę wynika, że aktywiści z Evangelismos, cieszą się, dużym poparciem społeczeństwa. Jednak mimo ucisku, ze strony władz, represji, nalotów urządzanych przez policję na squat, to właśnie dzięki wspierającej postawie ludności lokalnej, ruch, utrzymuje swoje status quo a Evangelismos, uosobia prawdziwego, greckiego ducha prawości, otwartości, wrażliwości, na niesprawiedliwość społeczną. Czy możliwe jest, że to za sprawą owego ducha, tzw. dziwnym zbiegiem okoliczności, znalazłam się w  apartamencie, tuż obok Evangelismos?  A może stało się tak, abyś mógł/mogła o tym przeczytać? Tego nie wiem. Ale pomyślałam, że warto poświęcić  kilka zdań temu zjawisku, na  humanistycznym blogu. Nieczęsto zdarza się okazja, aby obserwować, „z lotu ptaka, okiem z chmur”, otwartych, wrażliwych, odważnych, „Outsiders” ze squatu Evangelismos, przy ul. Θεοτοκοπούλου 18, w Heraklionie na Krecie.

Żródło: IG:antireport_heraklion

Obejrzyj na Instagramie:

Grafiki „Outsiders of future”, to symbol wszystkiego, co łączy się z wolną myślą, działaniem, otwartością na drugą istotę, świadomością, prawdą, autentycznym przeżywaniem rzeczywistości. Szukasz dobrej energii? Zapytaj mnie o grafiki, nadruki na koszulkach, kubkach itp…. To będzie duże wsparcie dla mojego bloga poświęconego Nowej Sztuce Humanizmu.

Linki: https://en.squat.net/2024/04/15/heraklion-evagelismos-squat-threatened-with-new-eviction/

Funkcja

GRECJA JAKIEJ NIE ZNACIE

Heraklion – Kreta. Przytulne mieszkanko z dwoma tarasami, na piątym piętrze dzielnicy portowej. Z jednej i drugiej strony, widok na dachy bielonych, kaskadowych domów, tarasów, hoteli. W oddali morze i błękitne niebo.

Heraklion – Crete. A cozy apartment with two terraces, located on the fifth floor of the port district. On both sides, a view of the rooftops of whitewashed, cascading houses, terraces, and hotels. In the distance, the sea and the blue sky.

I właśnie tutaj, patrząc w dal z wysokości i poddając się nastrojowi chwili, moją uwagę, przykuły śmieszne, bardzo różnorodne w kształtach i stylach, puste krzesełka i kawiarniane stoliki, które można było dostrzec tylko z góry.  Stały w nieładzie i jakimś przedziwnym „ekspresyjnym bezruchu”, zapewne niedawno zakończonej imprezy, może spotkania?

Outsiders z Evangelismos

Zajmowana przez nie przestrzeń, odgrodzona od ulicy matą w odcieniach ciepłego brązu, była równocześnie patio, okazałego budynku o nostalgicznej architekturze, typowej dla budownictwa minionych czasów. Tuż nad wejściem do owego, kawiarnianego ogródka, widniał baner z napisem: „Smash Fascism”.

Pomyślałam, że być może, jest to miejsce spotkań, jakiejś garstki anarchistycznej młodzieży, której w Polsce, przepełnionej hasłami szybkiego sukcesu, nie sposób dzisiaj znaleźć. Uczelnie dla menadżerów, rozwijają w kierunkach businessowych, pomijając inne wartości a pacyfka na plecakach, grupy nastolatków, to tylko modny znak, który nigdy nie będzie odzwierciedlał wartościowej myśli i postawy życiowej.

Zanim kapitalizm i technologia, porwały ludzkie umysły, przekazywanie „światła” świadomości, było rolą intelektualistów i intelektualnych ruchów społecznych. Dzisiaj, mamy „kreatorów szybkiego sukcesu”, których praktyczne rady, młodzi ludzie chłoną jak gąbka. „Jak zarobić więcej, szybciej; co kupić żeby nie przepłacić; jak przyciągnąć uwagę klientów; jak sprzedawać, być piękną, zamożną i trendy”. Generalnie, wszystko sprowadza się do kilku zwrotów: „JA MÓJ, MOJE” i konsumpcyjnego stylu życia. Skutkuje to coraz większą izolacją jednostek, zamykaniem się na rzeczywistość, poddatnością na manipulację, zanikiem krytycznego myślenia i przerostem egocentryzmu.

Tylko nieliczni „nadwrażliwcy”, próbują  działać np. w ruchach ekologicznych, popełniając różne młodzieńcze błędy, bez wsparcia, „przesterowanego”, globalnego społeczeństwa. W konsekwencji, popadają w zniechęcenie dając się wkręcić w systemowe tryby.

Kim mogli być bywalcy takiego miejsca? Tu, w Heraklionie, przy ulicy Θεοτοκοπούλου 18?

Foto.: Lidia Gajek. Heraklion nocą
spis blogów

Funkcja

Gdy grecki duch spotyka Outsiderów

Outsiders o future zamurowało

„Outsiders of future” zamurowało @L.G.

Myśląc o niepokornej Exarchii, stworzyłam kilka grafik z cyklu: „Outsaders of future”. Jeśli Outsiders mieliby się gdzieś narodzić, to właśnie tutaj. Niepokorni, wolni, wrażliwi, niezależni – „Ludzie-bogowie-boginie”, współczesnych Aten. Jeśli chcesz mieć u siebie którąś z tych prac, możesz: jako wydruk bez oprawy; plik cyfrowy; bądź gotowe, oprawione prace, w prostej, nowoczesnej ramie z estetycznym passe partout. Zapytaj.

Ateny, Plaka, sprzedaż grafik Outsiders of future, Lidia Gajek(Art)
Ateny, Gdzieś na „Place”. „Outsiders of future” dotrzymują mi towarzystwa.
Athens, Somewhere on the „Plaka”. „Outsiders of the Future” keeps me company.

Jednak grafiki Outsiders, nie tylko symboliczne nawiązują do Exarchii. Outsiders to również Ateny – miejsce, gdzie „zakiełkował” humanizm, „zstapił duch” demokracji. Bogowie byli ludzcy a ludzie boscy;)… Ci pierwsi zmagali się z ludzkimi słabościami, drudzy zabiegali o boskie przymioty. Wchodząc  pierwszy raz na Aeropag, („wzgórze Aresa”, na którym podejmowano najważniejsze decyzje dotyczące miasta-państwa) wcale nie myślałam o tle historycznym tego miejsca…😉 Byłam ciekawa widoków, krajobrazów i zamierzałam usiąść w spokoju, na jednym z wystających kamieni.

Widok na wzgórze Aeropagu

@L.G.

Ale, gdy już tu weszłam, spojrzałam na miasto, z morskim błękitem na linii horyzontu i Akropolem znajdującym się tuż, po przeciwnej stronie wzgórza, chyba dotarło do mnie, dlaczego to wszystko…  zaczęło się właśnie w tym miejscu. Słowa znikają. Swojska, przyjazna energia, unosi się nad miastem, chociaż miejsce niepozorne, nieoznaczone i można tu wejść nie wiedząc nawet, że to Aeropag😉. Jednak, jakiś „zapach” z przeszłości, wciąż jest obecny w tej przestrzeni… Wolność? Jak to brzmi! Nie sposób tego wypowiedzieć bezstratnie. Można to poczuć, niekoniecznie nosem. Jeśli przyjdziesz tu w ciszy, ignorując tłum turystów, „może to coś, usiądzie ci na ramieniu”?

Outsiders, dobrze czują się… w tych ateńskich klimatach

They really feel good… in this Athenian atmosphere @L.G.

Atenskie zaułki 
alt

Ateńskie zaułki

Widok ze wzgórza Likavitos Foto.: Beata Niemczyk

Widok ze wzgórza Likavitos

Odeon Herodesa Attikusa

Odeon Herodesa Attikusa – Amfiteatr ateński, to jeden z najlepszych przykładów architektury starożytnej. Jego budowę ukończono w 161 r. n.e. Występowało tu wielu wybitnych śpiewaków operowych, m.in.: Ennio Morricone, Plácido Domingo, Maria Callas, Luciano Pavarotti, Montserrat Caballé, José Carreras, Vangelis, Yanni, Jean Michel Jarre, Paco de Lucía, Diana Ross. Ale zaraz, zaraz! To przecież nie jest blog przewodnik!:))

Widok na Akropol, ze wzgórza Filopaposa.

View of the Acropolis from hill Philopaposa.

Stan przejściowy.

The area around Syntagma Square

W poszukiwaniu Outsiders;)) In Search of the Outsiders.

Outsiderka znaleziona na stacji metra.

An outsider found at a subway station.

Gdy jednak idziesz wąskimi uliczkami u podnóża Akropolu, w otoczeniu bujnej roślinności, przy pierwotnych dźwiękach …cykad, nie wiesz nic o gęstości zaludnienia i niech tak zostanie…

Świątynia Hefajstosa @L.G. Temple of Hephaestus
@Lidia Gajek Ateny Sztuka Art Grafiki

Przed zachodem. Before sunset @L.G.

spis blogów
Funkcja

cd. Exarchia, kapitalizm i róże

Współczesne ateńskie kolumny oczami artysty. Prawda, że to bardzo kreatywne?

Tu mała dygresja. W moim domu pojawił się bukiet 11. róż. Nie wnikajmy w szczegóły kto, komu i dlaczego. Jednak, już po dwóch dniach, kwiaty zwiędły.

Co mnie jednak zaintrygowało najbardziej? Odpowiem, ale najpierw, trochę poetyckie pytanie: Jakie atrybuty otrzymała róża od natury, aby się chronić? Co zawsze było wyznacznikiem jej różanego poczucia bezpieczeństwa? Hm… Może kolce?  „Jestem piękna. To fakt! Jednak piękna nie znaczy łatwa;)” – zdawała się przemawiać róża. Dziś, patrzą na mnie, bezbronne, anonimowe kwiaty bez kolców. Dla kogo zostały wychodowane? Może dla klientów o takich samych cechach? Mając do wyboru dwie odmiany: z kolcami i bez, z pewnością, każdy wybierze te drugie. Mylę się?;) Co zostało z róży w róży? Czy „Mały Książe”, wzdychałby do róży bez kolców?

Róże w mojej pamięci. Roses in my memory:)

11. Róż dla A**be;)

Na pewno, nie jestem konsumentem – bywam. Ale ten fakt nie może być dominujący w mojej osobowości nawet, jeśli wszystkie korporacje świata będą mnie ku temu skłaniać. Nie jestem konsumentem, jestem… – no właśnie – kim? Patrząc szerzej, każdy sam, chce sobie odpowiedzieć na to pytanie, więc już zamilknę…

W Mojej przestrzeni. In my space.

spis blogów


Funkcja

Exarchia, kapitalizm i róże

Anarchiści, artyści, anty (komuniści, faszyści) intelektualiści, to również cykady… Bujna, egzotyczna roślinność, w symbiozie z wysokimi murami podniszczonych kamienic. Balkony z zaciągniętymi kremowymi roletami. Spokojna muzyka z pobliskich barów.

Dziś, ten przedziwny, sztuczny twór, również mnie próbował wessać, swoim oślizgłym otworem gębowym:)) (Zakładam, że wiecie jak on wygląda😉) Okazało się, że oprogramowanie, którego potrzebuję do pracy, zakupione przeze mnie wiele lat temu z dożywotnią licencją, zostało zdezaktywowane przez firmę A**be (monopolistę w branży). Zniszczono, unieważniono klucz dostępu, potrzebny do ich uruchomienia. W tym momencie, firma proponuje sukcesywne wykupowanie subskrypcji na wszystkie programy, za niebagatelną kwotę. Znacie te mechanizmy;) Tak działa system, z którym wszyscy — bardziej bądź mniej świadomie, współpracujemy.  W systemie tym, jak zapewne wiesz, nie wygrywają najlepsi, tylko ci, którzy mają najwięcej, aby wyeliminować zdrową konkurencję. My — klienci, aktywnie uczestniczymy w tej eliminacji. Jakość, indywidualizm, przegrywa z ilością, tym co masowe i dla mas. Tylko czy Ty i Ja, to naprawdę masa? Poważnie? Wszyscy jesteśmy tacy sami i przewidywalni? Czy zawsze, wszystko, co robię, musi być zgodne z moim konformizmem? A może nie idąc na skróty, zyskuję COŚ równie ważnego? Nie chcę być konsumentką, którą można kupić jak produkt, za inny tani produkt. 
A Wy?

Myszka Miki w Atenach.

The Mickey Mouse in Athens.

Funkcja

Imagine this… cont.

Okolice Omonii i METAXOURGIO.

METAXOURGIO district. Midday. Sunny heat. A light wind carries the scent of the street. Exhaust fumes, perfumes, urine, faulty sewage. Everything blends, shimmers, hangs in the air. At the gates, starving addicts. Some squat, others are loud, with vacant stares. They don’t get along with the dealers. We pass by. They don’t notice us at all. On the other side of the street, in the shadow of the columns supporting the balconies of tenement houses, two figures – a Woman-girl – with heavy makeup, in black leather, with a punk hairstyle – is sealing „the deal of life” with a gray man.

Dzielnica METAXOURGIO. Środek dnia. Słoneczny skwar. Lekki wiatr roznosi zapach ulicy. Spaliny, perfumy, uryna, niesprawna kanalizacja. Wszystko miesza się, drga, wisi w powietrzu. Przy bramach narkomani na głodzie. Jedni siedzą w kucki, inni są głośni, z nieprzytomnym wzrokiem. Nie dogadają się z dilerami. Przechodzimy. Wcale nas nie widzą. Po drugiej stronie ulicy, w podcieniu filarów podtrzymujących balkony kamienic,  dwie postacie –  Kobieta-dziewczyna z mocnym makijażem, w czarnej skórze, punkowej fryzurze – ubija ” interes życia” z szarym gościem.

@Lidia Gajek

„Fota kosztuje” powiedział „Malowany Ptak” @Lidia Gajek

„A photo costs money,” said The Painted Bird

Funkcja

Imagine this…

Centrum Aten.

Kiedy robisz zdjęcia lub nagrywasz film, tracisz to, co naprawdę dzieje się tu
i teraz. Atmosfera (genius loci) nie lubi być filmowane… Wyobraź to sobie!🔥

Przedmieścia Aten po zachodzie słońca. Wzmożony ruch na ulicach. Zatrzymujemy się na światłach. Ciepły wiatr miesza się z zapachem spalin. Tuż obok, cykliści na motorku, jakich wszędzie pełno – w średnim wieku, bez kasków. Czekamy na zielone. On patrzy przed siebie z jedną ręka na kierownicy; drugą, z tyłu, gładzi udo partnerki, w białej sukience w niebieskie kwiaty. Zmiana świateł. Ruszamy.

Centrum Aten.

Nocny ruch uliczny, przy porcie w Pireusie.

Urok brudnych, ateńskich ulic.


Funkcja

OUTSIDERS OF FUTURE (NFT)COLLECTION

OUTSIDERS OF FUTURE They came up on the streets again – a little wild, rebellious, but above all free. Rumors say that when they arrive, is coming a new… TBC. OUTSIDERS OF FUTURE

Znów pojawiają się na ulicach. Trochę dzicy, zbuntowani, ale przede wszystkim wolni. Plotki głoszą, że kiedy przybędą, nadchodzi nowe…cdn.

Funkcja

Exarchia to blizna w sercu Aten

Exarchia is a scar in the heart of Athens,TBC

Exarchia – to blizna w sercu Aten. Policyjne tarcze i armatki wodne są tu po to, aby nie rozszerzała się na inne (bogatsze) dzielnice. Tam, ekskluzywni turyści chcą doświadczać greckiej egzotyki. Tu – uliczki, które niczego nie udają. Cudownie brudne. Naznaczone piętnem czasu, autentyzmu, bez zażenowania. Słońce i cień. Mieszanka roślinnych zapachów – słodkich, czasem zmieszanych z wilgocią kamienic. Zapach kawy i potraw z niewielkich kawiarni i restauracji, które nawet tutaj zapraszają turystów, chociaż jest ich niewielu. Cykady – bardzo głośne, „historyczne”;) – są tu od wieków. Im również wierzę – i sztuce, którą widzę wszędzie. Ciche, zatrzymane w czasie, wczesne popołudnie.

Exarchia is a scar in the heart of Athens. Police shields and water cannons keep it from spreading to other, richer parts of Athens. There, upscale tourists want to experience Greek exoticism. They are streets here, that do not pretend to anything. Wonderfully dirty. Marked with time, authenticity, without embarrassment. Sun and shadow. A mixture of plant fragrances – sweet, sometimes mixed with the dampness of tenement houses. The smell of coffee and food from small cafes and restaurants that even here invite tourists, although there are few of them. Cicadas – very loud, „historic”;) – they are for centuries . I believe them – and the art, that I see everywhere. Early afternoon, pause in time, silence.

Dedicated to the poor and homeless here & around the globe. Photo: Lidia Gajek
„We – the apartment guards”😊
Taboo
Funkcja

TOURISTS GO HOME

Exarchia /Athens/Greece. A district of the excluded – anarchists and artists, Supposedly unfavorable, even hostile to those from another world – „the matrix”. Guarded by the ranks of the Athens police. Therefore, paradoxically, there is a silence here that you will not experience in another part of the city. Although it is not a carefree silence. Exarchia tells: with fragrances, murals, about real life – difficult, non-indifferent. He speaks in the silently… The inattentive tourist will not hear anything. Attentive, he will not leave indifferently…

Exarchia / Ateny / Grecja. Dzielnica wykluczonych – anarchistów i artystów. Podobno nieprzychylna, wręcz wrogo nastawiona do tych z innego świata – „matrixa”. Strzeżona przez szeregi ateńskiej policji . Dlatego paradoksalnie panuje tu cisza, której nie doświadczysz w innej części miasta. Chociaż nie jest to beztroska cisza. Exarchia opowiada: zapachami, muralami, o prawdziwym życiu – trudnym, nieobojętnym. Mówi w milczeniu… Nieuważny turysta niczego nie usłyszy. Uważny, nie odejdzie obojętnie ….

Artist: Olga Mavrommati https://www.behance.net/olgamavr1559e4
.
Funkcja

Samuel &Guffie

Samuel &Guffie (part1). Oil on canvas.

Samuel & Guffie – The boy with the dog, on the background of the ruins of the city. Part1
This boy I saw in old photos from the 70s. I saw in him passion, determination, readiness to fight reality. The dog probably lives in one of the animal shelters and is no different from millions of stray animals living in the shadow of man. I felt that they fit together and although they were unable to meet at the same time and space, I connected their fate. This is how the story of Samuel and Guffie came about because I believe that their energies will once meet. Lidia Gajek:)

Samuel & Guffie part2.

Samuel & Guffie part2
Funkcja

Sacrifice price

Wiesław Wałkuski, SKRUPUŁ WALKA

Kontynuując – zupełnie spontanicznie – temat życiowych poświęceń przedstawianych w sztuce, na uwagę zasługuje praca, wykonana przez polskiego artystę Wiesława Wałkuskiego a prezentowana w formie plakatu do dyptyku filmowego w hołdzie Dostojewskiemu, w reżyserii Yves Goulaisa, pt. SKRUPUŁ WALKA. Robi wrażenie prawda?…:)

Continuing, quite spontaneously, the theme of life sacrifices in art, I present, the work made by the Polish artist Wiesław Walkuski, presented in the form of a poster for a film diptych in tribute to Dostoyevsky, directed by Yves Goulais, entitled: FOCUS FIGHT. I hope you will appreciate the artistry of this work … 🙂

Funkcja

Erik Johansson – Sacrifice price.

Oto wizja szwedzkiego fotografa i grafika komputerowego Erika Johanssona. Erik tworzy zaskakujące i niesamowite, surrealistyczne obrazy. Jednak nie wszystko, co zaskakujące, niesie ze sobą jakąś sensowną treść. Czy zgadzasz się, że grafika, którą tu widzisz, jest wyjątkowa? Nazwałbym ją „ceną poświęcenia”. Jeśli coś jeszcze przyjdzie Ci do głowy, napisz w komentarzu 🙂

The vision of the Swedish photographer and computer graphic Erik Johansson. Erik creates surprising, and amazing, surreal picturse . However, not everything that is surprising also conveys some meaningful content. Do you agree that the graphic you see here is unique? I would call her „sacrifice price”. If anything else comes to mind, write in comment 🙂

Funkcja

NASA IN MY HOME

Lądowanie na Księżycu skupiło miliony ludzi przed ekranami pierwszych telewizorów. Ale 53 lat później NASA zrobiła kolejny „Wielki krok dla ludzkości” ….😉 „NASA w moim domu” to obrazy stworzone z czysto surrealistycznej potrzeby. Amerykanie są zawsze mile widziani w moim domu, zwłaszcza, gdy robią kawę i pranie.

The moon landing focused millions of people in front of the screens of the first televisions. But 53 years later, NASA took another „Great Step for Humanity” … 😉 „NASA in my home” are images created out of a purely surreal need. Americans are always welcome at my home, especially when they are making coffee and laundry.

Funkcja

Jaka jest różnica między Nową Sztuką Humanizmu a Sztuką Humanizmu, cd.

Follow-up to:  What is the difference between New Art of Humanism and Art of Humanism.

Zapyta ktoś – Co ze sztuką, która po prostu cieszy ludzkie oko i umysł, poprawia nastrój, wyzwala marzenia, przenosi w czasie. Czy nie jest ona przykładem sztuki humanizmu? Tak. Racja😊

Prace te są w zgodzie humanistycznym duchem, chociaż niewątpliwie różnią się od twórczości wchodzącej w zakres NSH. Co to znaczy?

Łatwo jest cieszyć zmysły tym, co dobrze na nas wpływa. Wystarczy pokazać błękitne niebo nad przestrzenią morza, górami, ale również coś „intrygującego” psychologicznie, w duchu sztuki nowoczesnej np. niby ludzkie, zdeformowane ciało wykonane płaską plamą itp. itd. 😉 Jednak prace te, intencjonalnie, nie niosą komunikacji NARRACYJNEJ. Co więcej – „nie muszą” tego robić. Ich przedstawienie, dotyczy rzeczy, mniej lub bardziej, oczywistych. „Jaki koń jest, każdy widzi”, cytując klasyka i to może dawać uczucie satysfakcji -fakt.  A jeśli nie widzi, to niech się domyśla, albo wyobraża sobie co chce😉😆 powiedziałaby sztuka nowoczesna.

Istnieje również m.in. taki rodzaj sztuki (w humanistycznym duchu) który działa na sferę zmysłowo-hormonalną, pokazując erotyczne piękno ciała, oraz artefakty kojarzone z luksusem. Jest to chyba „najłatwiejszy” jej rodzaj w zakresie tematycznym, patrząc z punktu widzenia zainteresowania jakie wzbudza u odbiorcy. W końcu, nic co ludzkie nie jest nam obce również, jeśli ten rodzaj twórczości, dotyka podstawowej sfery instynktów, pożądliwości, marzeń na zmysłowym poziomie. Spotykamy się też ze sztuką fantazy, która za pośrednictwem metafor, przenosi nas w nierealne światy – pełna nieludzkich, choć ludzkich bohaterów;), nienaturalnych, choć w rzeczywistości, naturalnych krajobrazów;), emanując tajemnicą. Itp. itd… Całą tę twórczość można rozpatrywać w kontekście humanizmu. To jest prawda.

Jednak NSH, nie potrzebuje tworzyć innych światów. Rzeczywistość jest wystarczająco magiczna i niezdefiniowana. Co więcej –  dzięki NARRACJI, którą stosuje, rodzi w nas również intelektualne przemyślenia. Warto zauważyć, że bez aspektu poetyckiego, metafor, byłaby ona „tylko” albo „aż”(?) dokumentalnym zapisem. To m.in. dzięki poezji, NSH staje się wyjątkowo interesującą reakcją na rzeczywistość w jej wielu wymiarach. Rzeczywistość sama w sobie, pełna jest tajemnic i magii, którą możemy przeczuwać otwierając się na nią. Dlatego NSH, w kreatywno-błyskotliwych, często surrealistycznych obrazach, przynosi zaskoczenie i nowatorskie podejście do podejmowanych  tematów. Jest jak pozytywny, pobudzający trzeźwością, zastrzyk adrenaliny. Bywa szalona, sarkastyczna, ale też nostalgiczna, metafizyczna i wymaga od artysty nie tylko wizualnego wyrazu, ale też refleksji i kreatywności, na poziomie świadomości, w szerszym aspekcie społecznym, psychologicznym czy egzystencjalnym. Uznałam, że, mimo, iż NSH sprawia wrażenie silnej i niezależnej, wymaga wsparcia, troski, wyróżnienia a przede wszystkim dostrzeżenia, że jest TAKA SPECYFICZNA PERSPEKTYWA na poziomie sztuki, przez pryzmat, której można Ją odbierać. Sztuka tworzona w duchu NSH, czasem zasmuca, pokazując PRAWDĘ; wywołuje trudne do akceptacji uczucia, co sprawia, że jest niekomercyjna (zanim jeszcze, nie odkryjemy konkretnego artysty np. Banksy’ego;)). Jak mawiają starożytni mędrcy, boli zawsze to, co wymaga uleczenia. Stąd potrzeba szukania nowych, kreatywnych dróg w życiu, przede wszystkim na poziomie umysłowo-emocjonalnym. Podejście do sztuki z perspektywy NSH, jest jedną z takich bardzo ludzkich ścieżek, które mają nam pomagać w tym procesie przez odkrywanie prawdy o nas samych, pobudzanie do refleksji, bawienie i zaskakiwanie kreatywnością; czasem też naukę dystansu, czy wywołanie zmian w naszym sposobie myślenia. Dzięki temu dojrzewamy.

One might ask – What about art that simply pleases the human eye and mind, improves the mood, triggers dreams, relocates in time. Isn’t that the art of humanism? Yes. True😊 These works are in line with the humanistic spirit, although they differ from the works of the NSH. What does it mean?

It’s easy to gratify our senses with something that positively impacts us. It is enough to show the blue sky over the sea, mountains, but also something „intriguing” psychologically, in the spirit of modern art, for instance  a human, deformed body made with a flat stain, etc. etc. 😉😁 These works, however are not communicative  are not NARRATIVE . What’s more – they don’t have to be. Their presentation concerns more or less obvious things.”What a horse is like, everyone can see”, to quote the classic, and this can give a feeling of satisfaction yet. The fact.

And if someone does not see, let them guess – contemporary art would say or he imagine what wants….😉. There is also a kind of art that works on the steamy and hormonal sphere(in a humanistic spirit), showing the erotic beauty of the body, and artifacts associated with luxury. This is probably the „easiest” type of it, in terms of subject matter, interesting for the recipient, who can also be included in the art of humanism. Nothing human is alien to us, – if this type of creativity touches the basic sphere of instincts, lusts, dreams on a sensual level. It is OK.

You can also come across fantasy art (in this spirit) which through metaphors takes us to unreal worlds (and at the same time real😉); inhuman (and at the same time human heroes😉); unnatural (but natural landscapes😉) emanating with mystery etc. All this art works can be considered in the context of humanism.

However, the NSH does not need to create other worlds. The reality is magical enough and undefined. What’s more – thanks to the narration it uses, also bring us to intellectual reflections, and it is also worth noting that without the poetic aspect, metaphors, it would be „only” or „until” (?) a documentary record. It is thanks to poetry, it becomes an exceptionally interesting reaction to reality in its many dimensions. Reality is full of mysteries and magic that we can sense by opening ourselves to it. That is why the NSH, in its creative and brilliant, often surreal images, brings surprise and an innovative approach to the topics it deals with. It is like a positive adrenaline that stimulates. It can be crazy, sarcastic, but also nostalgic, metaphysical, and requires the artist to express not only visual expression, but also reflection and creativity, on the level of consciousness, in a broader social, psychological or existential aspect. I decided that, despite the fact that the NSH seems to be strong and independent it requires support, care, distinction and,  primarily, noticing that There is THIS SPECIFIC PERSPECTIVE at the level of art, through the prism of which it can be perceived. Art created in the spirit of the NSH, sometimes it bring sadness, show TRUTH, difficult to acceptance through, which makes it non-commercial (before we don’t discover a specific artist, eg Banksy). As ancient sages say, it always hurts what needs to be healed.

Therefore, there is a need to look for new, creative paths in our lives, especially on the mental-emotional level. Approaching to art from the perspective of the New Art of humanism is one of those very human paths that are to help us in this process. It discovers the truth about ourselves, stimulates reflection, amuses and surprises with creativity, but often also teaches distance or changes in the way of thinking. Thanks to this, we mature.

Funkcja

Ile jest NSH w NSH;) i jak to się ma do sztuki humanizmu.

How much sugar is in sugar and NSH in NSH😉 and what is the difference between the new art of humanism and the art of humanism.

Ze strony: https://www.grecos.pl/

W związku z sytuacją ludobójstwa, które dokonuje się w Ukrainie, bardzo trudno mi myśleć, pisać, mówić o sztuce, koncentrując się na  jej humanistycznym aspekcie. Aby to zrobić i spróbować odpowiedzieć na pytanie ile jest NSH w NSH, muszę w umyśle wznieść się do poziomu światów równoległych, gdzie Ukraina i cała ludzkość jest wolna od psychopatów dyktatorów itp. itd., a wokół otaczają nas ludzie, dla których przyjaźń i szacunek do życia i szczęścia drugiej istoty (m.in. człowieka) znaczy więcej, niż dobra konsumpcyjne… Mamy piękny, słoneczny, wakacyjny dzień a ja siedzę właśnie przy kawiarnianym stoliku, piszę ten tekst i podziwiam śródziemnomorski widok. Jesteś tu ze mną? Ok. Zaczynam.

Considering the situation of genocide in Ukraine, is very difficult for me to think, write, talk about art, focusing on its humanistic aspect. To do this and to try to answer the question of how much is NSH in NSH, I have to mentally rise to the level of parallel worlds, where Ukraine and all mankind are free from psychopaths, dictators, etc., and we are surrounded by people for whom friendship and respect for other beings ( including people) mean more  than consumer goods … We have a beautiful sunny holiday day; I am sitting at a cafe table, writing this text and admiring the mediterranean view. You’re here with me? Ok. I’m starting.

Często piszę, o tym, że sztuka NSH musi być 1. Komunikatywna, 2.Niezależna, 3.Nieobojętna, ale też 4.Poetycka. Spełnienie tych 4 kryteriów w dziele „w równym stopniu”😉 jest dosyć trudne do uzyskania i na pewno stanowi WIELKIE WYZWANIE:)) a jednocześnie, może rodzić pytanie, ile jest tak naprawdę „cukru w cukrze”, czyli NSH w NSH. Często jest tak, że praca spełnia 3 kryteria albo tylko dwa. I wtedy można powiedzieć, że jest ona w 75% albo 50% w duchu NSH. Ale bywają też takie przypadki, że posiada ona wszystkie te cechy, lecz w różnych proporcjach. Jak wtedy wyglądają te proporcje? Wszystko zależy od tego co intersubiektywnie dostrzegamy, a także od mocy naszych logicznych argumentów. Nie można tego z góry określić, ponieważ na szczęście, każda praca jest INDYWIDUALNYM (niepowtarzalnym) dziełem, jako konsekwencja twórczej wolności (niezależności), która jest jedną z cech NSH. Oto odpowiedź na pytanie ile jest „cukru w cukrze” czyli NSH W NSH😃 Oto ciasto tortowe, podzielone na 4 kawałki chociaż czasem, wygląda ono jakby ktoś je nadgryzł z różnych stron albo nierówno pokroił. Czasem od strony komunikacji innym  razem poetyki dzieła itp. itd. Smacznego cdn.

I often write that the NSH must be 1. Communicative, 2. Independent, 3. Not-indifferent, but also 4. Poetic. Fulfilling these 4 criteria in the work „equally” is quite difficult to achieve and it certainly represents a BIG CHALLENGE:)) but simultaneously occurs to you the question: how much is sugar in sugar and NSH in NSH😉 Often, the art work fulfilmnet three criteria or just two. Then you can say that the work is 75% or 50% in the spirit of the NSH. But it also happens that it fulfilmnet all of them, but in different proportions… What are the proportions in such a situation? It all depends on what we perceive intersubjectively and on the strength of our logical arguments.  It cannot be determined in advance, because fortunately each artistic work is INDIVIDUAL and it is a guarantee of freedom and independence, which is one of the features of the NSH …
Here is the answer to the question How much sugar is in sugar or NSH in NSH😃 Here is a cake, cut into 4 pieces, although sometimes it looks like someone bit it from different sides or sliced ​​unevenly. Sometimes in terms of communication, sometimes in terms of the poetics of the work, etc., etc. Enjoy your meal  tbc.

Funkcja

Dlaczego Albert mruga okiem?;)) O artystycznej teorii względności, twórczym przeżyciu i osobowości.

Why does Albert wink one eye? Briefly, about relativity in art and artistic personality.

W którąkolwiek stronę nie spojrzę, wyskakuje Albert z teorią względności i mruga do mnie porozumiewawczo. Dlatego, gdy widzę rysunek 3-5 latki, po traumatycznych doznaniach, przedstawiający „coś” (być może postać o zaburzonych proporcjach), to wiem, że jest to szczere i czuję, że obcuję z prawdziwą sztuką nawet, jeśli jego autorka nie zdaje sobie sprawy z technicznych braków swojego dzieła. Gdy jednak zobaczę ten sam rysunek i dowiem się, że jego autorką jest absolwentka ASP, która pokazuje, że cofnęła się do 3-5. roku życia😉, to taka praca w moich oczach traci wiarygodność nawet, jeśli tzw. mainstream przyzna jej 1. bądź 2. miejsce w „prestiżowym” konkursie… co jest niestety faktem. Wybaczcie, po prostu Jej nie ufam. Mówiąc najprościej – korzystając z podpowiedzi Alberta;) – na tym polega względna wartość dzieła sztuki, że może być ono, a nawet powinno być ( o ile zależy nam na logicznej wiarygodności naszych sądów) odbierane w szerszym kontekście. I właśnie ów kontekst, w bardzo dużym stopniu, decyduje o jego możliwej ocenie. A zatem, wartość dzieła „samego w sobie” jest względna.

To słynne zdjęcie, zostało zrobione przez Davida Seymoura. Dziewczyna, która dorastała w obozie koncentracyjnym rysuje obraz „Dom” mieszkając w ośrodku dla dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi (1948 r.)
This photograph was taken by David Seymour in a home for emotionally disturbed childrenA girl who grew up in a concentration camp. Draws a picture of „Home” while living in a residence for disturbed children (1948 r.)

Każde, niebanalne dzieło, posiada własną historię, wynikającą z osobowości twórcy – jego dojrzałości… nie tylko jako artysty, ale przede wszystkim człowieka. Istotne jest tutaj, przeżywanie rzeczywistości, sytuacji doświadczanych w życiu. Dobra praca, posiada energetyczną aurę, duchowość, klimat, wypływający z umysłu, oczu i rąk artysty w określonej przestrzeni, oraz kontekście sytuacyjnym. Dlatego, pewnie zgodzicie się ze stwierdzeniem, że odbiorcy sztuki wiele tracą, patrząc na dzieła głównie oczami, nie pytając np. o szczególne warunki, okoliczności ich powstania… Na szczęście, nie wszyscy. Dla wielu, płaszczyzna zmysłowa, to dopiero początek obcowania z obrazami czy grafikami, gdyż czują i wiedzą, że magia w sztuce przekracza ramy samych dzieł.

Wherever I will look, a disheveled Albert pops out with the theory of relativity and winks at me knowingly.

Therefore, among others when I see a drawing of a 3-5-year-old girl, after a traumatic experience, showing characters with distorted proportions, I know that it is sincere and I feel that  I am in touch with real art, even if its author is not aware of the technical shortcomings of this work. But when I see the same drawing („a scribble” that an amateur can make in 2 hours) and I hear that it was made by the alumna of the Academy of Fine Arts, who pretended   (?) that go back in time  to the 3 -5 year of her life. :), this work loses its credibility, even if the so-called the mainstream awarded her 1st or 2nd place in some „prestigious” competition … which, unfortunately, is a fact. I’m sorry. I don’t trust her. Put briefly,  – using Albert’s hints –  in understanding works of art, CONTEXT is important. And this context may be decisive for their assessment. The value of the work is relative … 

It turns out, that each remarkable work has own history, resulting from the creator’s personality – his maturity … not only as an artist, but – most importantly – a human, his experience of reality and the situation in which he live. Good painting, has an energetic aura, spirituality, and a climate that flows from the mind, eyes and hands of the artist in a specific space and situational context. Therefore , including … the development of the artist is so important not only on a space of art, but in a much broader sense …

I want  to say also that the recipients of art, lose a lot, when they forget about this perspective, looking at the works mainly the eyes, without asking, for example, about the conditions or history of their creation. Fortunately, not all of them. For many, the sensual plane is just the beginning of communing with paintings or graphics, because they feel and know that magic in art goes beyond the frames of the works.

Miłosz 3 latka. Obrazek ze strony:
https://ponadwszystko.com/etapy-rozwoju-rysunku-dziecka/


Funkcja

O „sztuce robotów”, wynalazców i artystów

Popatrz! Oto obrazy stworzone przez sztuczną inteligencję. Działając kolorami, kształtem, oświetleniem, można tworzyć mistyfikację sztuki. Jednak, jest jeden problem. Te prace, same w sobie i przez siebie, nie niosą żadnego przekazu. Czy czujesz tę pustkę? Przyznam się: ja nie czuję😁 To dobra mistyfikacja, ale równocześnie, jeden z dowodów potwierdzających myśl, iż nie warto ufać zmysłom a sztuka to znacznie więcej … Jednak zdarza się, że ludzie działają podobnie. Nie wiedzą co chcą przekazać (a nawet, że przekaz może mieć znaczenie). Bawią się kolorami, starają się działać z rozmachem, tylko po to, aby dobrze sprzedać pracę. Ludzki umysł, potrafi jednak wszystko uzasadnić, więc nazwał ową aktywność „procesem poszukiwań”. Tak powstał artysta poszukujący;) Jako twardy argument, umysł wykłada znany powszechnie pogląd na „artystę masochistę”😉-wiecznego poszukiwacza, który umiera w poczuciu niespełnienia. Otóż nie. Może właśnie przez fakt, że sztuka to coś więcej, niż dekoracja, tego typu „artysta poszukujący”, kojarzy się z „wynalazcą”, który nie wie co chce odkryć i po co, ale ma dobre chęci i entuzjazm. Przykładowy wynalazca, eksperymentator bez zamysłu, sięga po przypadkowe rzeczy, substancje, które miesza w jednym kotle. Oto kilo rozsypanego cukru, obok młynek do kawy, spinacze do włosów, skarpetka i kilka uszczelek do kranu. Wszystko polane czerwoną farbą i zagotowane. Czy powstał z tego nowy wynalazek, który będzie służył ludzkości? No, nie! Najprawdopodobniej – nie!😉 Ale to jeszcze nie koniec. Zawsze można powiedzieć, że powstało dzieło sztuki! Mówiąc serio, bez świadomości, czy intuicji… tego, czego szukamy, i co chcemy przekazać, nie zaistnieje szczera (a przez to autentyczna) sztuka. Narażając się nawet autorytetom, trzeba mówić o tym otwarcie. Artysta musi wiedzieć czego chce…a potem, umieć przekazać tę ideę, sięgając po pędzel, myszkę, czy pióro tabletu… Zazwyczaj, wiąże się to z miesiącami, latami, ćwiczeń warsztatu (czego „robot-artysta” robić nie musi;)). Tak czy inaczej, jedno jest pewne. Bez człowieka, sztuka nie istnieje nawet, gdybyśmy mieli przed sobą całą armię „artystów-robotów”. Powstaje też pytanie, kim jest odbiorca sztuki i czy jest na nią naprawdę gotowy? Jak łatwo można go oszukać? Dziś obudziłam się z takim dylematem a teraz stawiam go przed Wami..🙂

„Art of robots”, inventors and artists

Look! Here are paintings created by artificial intelligence. If you act with colors, shapes and lighting, you can create of imposture art. These works carry no message. Do you feel this emptiness? I admit: I do not feel :)) It is a good imposture, but also, one of the proofs of the idea that we cannot trust our senses.However, there are times when people act similarly. They do not know what they want to convey, or even that the message may be important in this situation. They play with colors, try to act on a grand scale. It is not known to what end. However the human mind, can justify everything, so this type activities he name „the process of searching”. This is how the „seeking artist” was born;) As a hard argument, a mind quote generally known opinion about masochistic artist – an eternal seeker who dies without satisfaction. It is not truth. Perhaps it is actually on this account, art is more than only decoration, that this type of „searching artist” is associate with an „inventor” who does not know what he wants to discover and why, but has good volition and enthusiasm. This inventor, without thinking, uses random things, substances that he mixes in the boiler. We see a kilo of sugar, next to a coffee grinder, paper clip, a sock and a few seals. Everything is covered a red paint and boiled. Do you believe that „inventor” will make a new invention that way? Oh no! Most likely – no !;) But it’s not over yet. You can always say that a work of art has been created! :)) Jokes aside, without awareness and intuition … of what we are looking for and what we want to convey, the art will not be honest and authentic. You have to talk about it openly. An artist must know what he wants … and then, be able to convey this idea, reaching for a brush, a mouse or a tablet pen … Usually, it is associated with months, years, workshop exercises (the „robot-artist” does not have to do this;)), but one thing is for sure. Without man, art does not exist even if we had a big army of „robot artists” in front of us. The question is who is the the audience of art and is he really ready for it? How easily can him be fooled? This question come up into my head this morning, and now I put it before you😊….

Funkcja

Pewnego dnia budzisz się. Czujesz, że jest bardzo duszno. Nie możesz zobaczyć wyraźnie niczego, co znajduje się w oddali. Wszystko spowijała mgła. I nagle, zdajesz sobie sprawę, że cała planeta jest gigantyczną plastikową butlą dryfującą w oceanie wszechświata. Oto jesteśmy w środku. Ja, Ty, My. Ignorowany plastik – materia bez oznak życia i inteligencji, zamieniła się w rekina, który pokazał nam kto-co, znajduje się na szczycie łańcucha pokarmowego. Żadna żywa istota nie mogłaby nam zagrozić – tu na Ziemi. Czy jesteśmy tak głupi, żeby dać się zdominować plastikowym przedmiotom? Chia Hsiang Lee pokazuje problem w bardzo oszczędny sposób. Bardzo oszczędny …. fakt – czas jest krótki. To apel do ludzkiej świadomości i wrażliwości, wciąż spychany z pola widzenia. Zanim sięgniesz po plastikową torbę w supermarkecie, spójrz w górę! Widzisz jeszcze przejrzyste niebo, czy już tylko wylot plastikowej butli?
Chia Hsiang Lee: FOOD CHAIN

One day, you wake up. You feel what  is very stuffy. You cannot see clearly what is in the distance. Everything was enfold fog. And suddenly, you realize that the entire planet is a gigantic plastic buttle drifting in the ocean of the universe.  Here we are inside. Me, You, We. Ignored plastic – matter with no signs of life or intelligence turned into a shark that showed us who-what is at the top of the food chain. No living thing could not  threaten us- here on Earth. Are we so stupid as to let be dominated by plastic objects?
Chia Hsiang Lee shows the problem in a very economical way. Very economical …. fact- time is short. To appeal to their own awareness and sensitivity, still pushed out of sight. Before you reach for the  plastic bag in the supermarket, look up! Do you still smoke the plastic sky, or just the plug? Do you still have a clear sky over head, or is it only the mouth of the plastic buttle?

Mój graficzny komentarz:

Lidia Gajek CLIMATE CHANGE CONFERENCE

https://www.katalog-stron.pl/pozycja/3421_Nowa-Sztuka-Humanizmu

Funkcja

Madonna & Pikachu

Ana Valentim. Oil on canvas 60×80 cm (for sale).

W pracach Any, urzeka mnie naiwna prostota i prawda, która przez nie przemawia.
Patrząc na obraz „Madonna i Pikatchu”, w mojej głowie pojawia się m.in., pytanie o zjawisko tolerancji w kontekście religii. Wiadomo, że wiara (opierając się na konkretnych, nieracjonalnych dogmatach), stoi w opozycji względem wiedzy. Jednocześnie, nie sposób z nią dyskutować – zanegować bądź uznać jej założeń, kierując się rozsądkiem. Rozum już dawno przyjął tezę, że jeśli nie da się na poziomie logicznego wnioskowania czegoś udowodnić, to znaczy tylko tyle, że nie sposób tego udowodnić, nie zaś, że to coś nie istnieje. Dlatego mądry rozum😉 nie dyskutuje z wiarą, wykazując swoistą tolerancję. Pojawia się pytanie, czy wiara odwołująca się do irracjonalnych, pozanaturalnych przesłanek jest równie tolerancyjna dla innych irracjonalnych wyobrażeń? Czy mały Pikatchu może być dla Niej obrazoburczy, albo w jakiś sposób zagrażający?  Czy zwolennicy dogmatów, które same dla siebie wymagają wyrozumiałości są w stanie wykazać się tolerancją – poczuciem humoru względem innych ludzkich wizji? Tu pojawia się kolejne pytanie: Na ile kształtowanie zbiorowej wyobraźni, może mieć wpływ na to, w co wierzymy? Może dla miłośników japońskich kreskówek, „faszerowanych” w dzieciństwie Pokemonami (dla „świętego spokoju” rodziców) łatwiej dziś wyobrazić sobie BOSKĄ MOC, pod postacią tego co już znają? Patrząc z pewnej perspektywy, obraz ten, z dziecięcą, rozczulającą naiwnością, pokazuje dylematy, z którymi mierzy się ludzka psychika. Zostawiam Was z serią pytań do przemyślenia:)

In Ana’s works entrance me their naive simplicity and the truth that speaks through them.Looking at the painting „Madonna and Pikatchu” in my head comes the question of tolerance. It is known that faith (based on specific, non-rational dogmas) stands in opposition to knowledge. Simultaneously impossible is discussion with her – impossible is negating  or accept its dogmas. Mind from long accepted the thesis that if something not to evidence on level logical inference, it means  only that it cannot be evidencing , not that it something not exist. So clever mind not argue with faith he show particular tolerance. The question come up here. Whether faith referring to irrational, extra- natural premises is equally tolerant of other irrational ideas? Does small Pikatchu will be for her iconoclastic or in any way pernicious? Do supporters of dogmas which expect tolerance, can be also tolerant, or they can have a sense of humor? Here is another question:  how very extent a collective imagination has impact what we believe?  Maybe for fans of Japanese cartoons, „stuffed” in childhood Pokemons (for the „peace of mind” of parents) today  is easier to imagine GOD’S POWER in the form of what they already know? Looking from a certain perspective, this picture, with a childlike, sweeten naivety, shows the dilemmas of the human psyche.

Funkcja

GRAVITATION

Widziałam aktorów, pisarzy – astronautów za ladą supermarketów. Dlatego w obrazie ’Ziemskie przyciąganie” zwracam się do Ciebie astronauto, bo chciałam usłyszeć historię Twoich podróży, o lotach do gwiazd i nie tylko. Ale także, że wiesz dokąd zmierzasz i… że Twoja droga ma sens. Usłyszałam: „Żel pod prysznic w promocji za 1,99 zł”. Ale wiesz co? Jeśli nawet tak jest…. nigdy nie zapomnij
KIM NAPRAWDĘ JESTEŚ…

Akryl na płótnie, 60×50 cm pt.:„Ziemskie przyciąganie”. Przedstawiony na nim Astronauta jest płaski, prawie konturowy, osłona jego hełmu również płaska, niczym ekran telewizora…

ZIEMSKIE PRZYCIĄGANIE

Współczesne czasy są dziwne. Czesław Niemen, jeden z najważniejszych twórców muzyki współczesnej w Polsce, w piosence „Dziwny jest ten Świat” nie był w stanie przewidzieć, jak bardzo, dziwność świata ewoluuje w stronę dalszych i dalszych absurdów(?)… Tym bardziej Julian Tuwim, który pisał edukacyjny wierszyk dla dzieci:

(…)Piekarz musi mieć buty,
Więc do szewca iść trzeba,
No, a gdyby nie piekarz,
Toby szewc nie miał chleba.
(…)

Żyjemy w czasach, kiedy to piekarz jeździ taksówką a szewc (o ile nie ma politycznych koneksji i nie zasiada np. w radzie jakiejś polskiej Spółki Skarbu Państwa) pracuje jako kelner, magazynier, albo np. kurier, który na jednym wdechu, próbuje przewieźć nowy telewizor przez pół Polski.

Modern times are strange. Czesław Niemen, in the song „Dziwny jest ten świat”, did not even have a chance to predict how much the strangeness of the world evolves towards further and further absurdities … all the better Julian Tuwim, who wrote an educational poem for children:

(…)The baker must have shoes,
So you have to go to the shoemaker,
And if it wasn’t for the baker,
The shoemaker would have no bread.(…)

We live in times when a baker drives a taxi, and a shoemaker (unless there are no political connections and he does not sit on the Polish copartnership of the Treasury) works as a waiter, a warehouse worker or, for example, a courier who on one breath tries to transport a new TV through half of Poland. I’ve also seen actors, writers – astronauts behind the counter. That is why in the painting „The gravitation” I appeal to you, the Astronaut, because I want to hear the story of your travels. About flights to the stars and even more. But also that you know where you are going and that you know it makes any sense. I’ve heard just: „Shower Gel is on special for PLN 1.99”. But you know what?
Despite this… always remember WHO YOU REALLY ARE.

The work from the series „Astronauts in my world”.